H εφτάχρονη πιτσιρίκαπου πουλάει γλυκά σε δρόμο της Δαμασκού και ταυτόχρονα γράφει τα μαθήματά της, δεν άφηνε με τίποτε τον Kheir Beik να την φωτογραφήσει. Τελικά ο φωτογράφος του πρακτορείου Syrian News Agency τράβηξε τη φωτογραφία με φακό από 30 μέτρα απόσταση.
Η φωτογραφία βραβεύτηκε από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων ως η καλύτερη για το έτος 2007. Ο φωτογράφος Kheir Beik τόνισε ότι θέλησε να δείξει ότι ο άνθρωπος με τη θέληση και τον κόπο του μπορεί να νικήσει τη φτώχεια και την εκχώρηση.
Η φωτογραφία πήρε το όνομα "Εκπαίδευση και εργασία".
Ο φωτογράφος την ονόμασε "Η πρόκληση".
Μπορεί τα παιδιά στην Ελλάδα και την Κίνα να μεγαλώνουν με διαφορετικό τρόπο, ήθη και φυσικά έθιμα, ήρθε όμως η ώρα που δύο συγγραφείς, ένας από την Ελλάδα και ένας από την Κίνα, θα ενώσουν τις ιστορίες τους και θα "παντρέψουν" βιβλία για παιδιά.
Ηδη, στην Κίνα ταξιδεύουν και στήνουν γέφυρα διαπολιτισµικής συνεργασίας με την Ελλάδα, τα «Τρία µικρά λυκάκια», «η Μαύρη γάτα» και «τα Μαγικά µαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά.
Πρόσφατα υπεγράφη στο Πεκίνο η συμφωνία για την υλοποίηση του Προγράμματος Διαπολιτισμικής Συνεργασίας Ελλάδας - Κίνας (Sino - Greek Cultural Exchage Project) στo πλαίσιo της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου του Πεκίνου (παρουσία της κινεζικής πολιτικής ηγεσίας και εκπροσώπων της ελληνικής κυβέρνησης).
Πρόκειται για μία ιδέα πολιτιστικών ανταλλαγών του Ευγένιου Τριβιζά βασισμένη στο "πάντρεμα" δύο παιδικών βιβλίων. Το ένα βιβλίο θα είναι γραμμένο από Έλληνα συγγραφέα και εικονογραφημένο από Κινέζο εικονογράφο, και το δεύτερο βιβλίο θα είναι γραμμένο από Κινέζο συγγραφέα και εικονογραφημένο από Έλληνα εικονογράφο. Και τα δύο βιβλία μαζί, στην ίδια θήκη, μεταφρασμένα από κορυφαίους μεταφραστές, θα κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα και στις δύο χώρες. Συνδυάζοντας έτσι, δημοφιλείς σε κάθε χώρα συγγραφείς με άγνωστους για τη χώρα αυτή ξένους λογοτέχνες, επιτυγχάνεται η μεγιστοποίηση της κυκλοφορίας και απήχησης των βιβλίων αυτών.
Ο αγαπημένος συγγραφέας μικρών και μεγάλων στην Ελλάδα Ευγένιος Τριβιζάς και η Qin Wenjun, η δημοφιλέστερη συγγραφέας παιδικών βιβλιών στην Κίνα, με εκατομμύρια αντίτυπα βιβλίων στο ενεργητικό της, υπέγραψαν τη συμφωνία υλοποίησης της πρώτης φάσης του Προγράμματος Διαπολιτισμικής Συνεργασίας.
Παρόμοιες συμφωνίες και τρόποι προώθησης προγραμματίζονται και για άλλες κατηγορίες βιβλίων, όπως ποίηση, διήγημα κλπ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη τα βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά, ''Τα τρία μικρά λυκάκια'', ''Η τελευταία μαύρη γάτα'' και '' Τα μαγικά μαξιλάρια'' - μεταφρασμένα στα κινεζικά με επιχορήγηση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου - κυκλοφορούν ήδη στην Κίνα από τον People's Literature Publishing House, το μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο της χώρας.
Tα τρία αυτά βιβλία έχουν ενταχθεί στο ''All people civil reading program'', ένα πρωτοποριακό κρατικό πρόγραμμα, σύμφωνα με το οποίο, τα καλύτερα παιδικά βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, επιλεγμένα από κρατικές επιτροπές εκπαιδευτικών και διανοούμενων, μεταφρασμένα στην κινεζική γλώσσα, τυπώνονται σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και διατίθενται σε όλα τα σχολεία και τις οργανώσεις νεολαίας της Κίνας, ξεκινώντας πιλοτικά από την επαρχία Γουανγκντόνγκ.
Πέρα όμως από το πρόγραμμα ελληνοκινεζικής συνεργασίας, πέντε θεατρικά έργα του Ευγένιου Τριβιζά θα παρουσιαστούν τη φετινή σεζόν σε θεατρικές σκηνές. Πρόκειται για τα έργα: «Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι» που θα ανεβεί στην Παιδική Σκηνή του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία του Γιάννη Παρασκευόπουλου, κάνοντας πρεμιέρα στις 31 Οκτωβρίου στο Βασιλικό θέατρο, οι «Τρεις πριγκίπισσες και ένα τετράφυλλο τριφύλλι» στο θέατρο "Αλέκος Αλεξανδράκης" και «Η μάγισσα Φουφήχτρα» σε νέα παραγωγή στην «Παραμυθοχώρα». Εξάλλου, για δεύτερη χρονιά θα συνεχίσουν να παίζονται «Ο ταύρος που έπαιζε πίπιζα» στο θέατρο "Ακάδημος" και το «Για μια χούφτα μπάμιες» στο θέατρο «Πειραιώς 130».
Φυσικά πρόκειται για μια σειρά απλών συλλογισμών που έστειλε ένας φίλος. Η πλάκα είναι πως η...αριθμητική του είναι σωστή, δικαιώνει τις απόψεις των συνδικάτων, παρότι το ζήτημα έχει και άλλες τεράστιες εκπαιδευτικές και κοινωνικές πλευρές….
«Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του». J. F. Kennedy
Με τους παχυλούς μισθούς τους βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος και δουλεύουν μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν….baby-sitting (προσέχουν τα παιδιά μας)!
Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό. Κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο. Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο. Αυτό σημαίνει 15ευρώ την ημέρα (8:15 πμ to 1:30 μμ ). Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.
Τώρα πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες τον χρόνο! Δεν πρόκειται να τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! Για να δούμε…αυτό είναι 375 Χ 180 = 67.500 ευρώ τον χρόνο. (Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει μπαταρίες!) Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;
Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 ευρώ τον χρόνο! Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος!
***** Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει, στείλτε το σε κάποιον που καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!! (Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες = 111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές =4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.) Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό εεε; Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει για να ταιριάζουν με τον μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!
ΥΓ: Και σκεφτείτε ότι το κείμενο γράφτηκε για πολλές χώρες και ότι πια στην χώρα μας οι μισθοί και των δασκάλων συνεχώς μειώνονται, ενώ ο αριθμός των μαθητών αυξάνεται και τα αντικίνητρα για την σύνταξη κορυφώνονται… Τι αξία έχουν τα δημόσια και συλλογικά αγαθά. Έπρεπε να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να αρχίσουμε να την κατανοούμε… Ή μήπως πρέπει να πέσουμε μέσα στο ρέμα;
Γ. ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ : Γιατί δεν αποδέχομαι πρόταση του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας
Είναι ο άνθρωπος που αναμόρφωσε τα αναλυτικά προγράμματα της Κύπρου και αρνείται πεισματικά να ασχοληθεί με κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα, γιατί δεν διαπραγματεύεται τους όρους συμμετοχής του. Ο Γιώργος Τσιάκαλος, καθηγητής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ, είναι μία προσωπικότητα που τα τελευταία δύο χρόνια σίγουρα λείπει από τα πανεπιστημιακά δρώμενα της πόλης.
Ο αρχιτέκτονας του εκπαιδευτικού συστήματος της μεγαλονήσου έχει «εγκαταλείψει» για λίγο τη δουλειά του στο ΑΠΘ και έχει εγκατασταθεί στη Λευκωσία. Ως πρόεδρος της επιτροπής Αναλυτικών Προγραμμάτων της Κύπρου αυτές τις ημέρες διεξάγει διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα, προκειμένου να γίνουν αποδεκτές οι προτεινόμενες αλλαγές. Πριν από δύο εβδομάδες εκλήθη μαζί με επιστήμονες από τη Φιλανδία, τη Σκοτία, την Αυστραλία και την Αμερική από την ελληνίδα υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου. Ο σκοπός της συνάντησης ήταν ενημερωτικός, αφού η κ. Διαμαντοπούλου ήθελε να μάθει για τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις των χωρών τους αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν κατά την εφαρμογή τους. Βέβαια ο κ. Τσιάκαλος είναι γνώστης της ελληνικής κατάστασης, γι’ αυτό και δεν αποδέχεται τις κατά καιρούς προτάσεις που του έχουν γίνει να αναλάβει την αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων. Η απάντηση για τον ίδιο, όπως έχει πει, είναι απλή και αναφέρεται στους όρους συμμετοχής σε ένα τέτοιο εγχείρημα.
«Στην Κύπρο ήταν αυτονόητο από την πρώτη ημέρα ότι η επιτροπή μας, που ορίστηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο, θα λειτουργούσε απολύτως ανεξάρτητα από την κυβέρνηση», τονίζει στη «Θ» και φέρνει ως παράδειγμα: «Στις πρόσφατες προτάσεις μας για ριζικές αλλαγές στο δημοτικό σχολείο περιλαμβάνεται και η μείωση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών κατά δύο ώρες την εβδομάδα. Με τις άλλες αλλαγές που κάναμε στο σχολείο αυτή η μείωση επιτυγχάνεται χωρίς πρόσθετες δαπάνες. Για να φτάσουμε σε αυτήν την απόφαση, δεν χρειάστηκε προηγούμενη συνεννόηση με τον υπουργό Παιδείας ή τον υπουργό Οικονομικών -τυπικά είναι βεβαίως η κυβέρνηση που θα το εγκρίνει, αλλά ουσιαστικά είναι μέρος της δικής μας αποστολής».
Κατά συνέπεια διερωτάται εάν σήμερα η Ελλάδα είναι έτοιμη να δώσει τέτοιες ουσιαστικές αρμοδιότητες σε μία επιτροπή. Η απάντηση είναι αρνητική. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο είναι δύσκολη η υπόθεση μιας ριζικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας σύμφωνα με τον κ. Τσιάκαλο. «Έλλειψη εμπιστοσύνης στους εκπαιδευτικούς, έλλειψη εμπιστοσύνης στις επιτροπές που ορίζει η ίδια η κυβέρνηση, έλλειψη κατανόησης της δυσπιστίας των συντελεστών της εκπαίδευσης, όταν καλούνται σε άλματα προς το μέλλον, ενώ βιώνουν το τέλμα των υπαρκτών κτιριακών υποδομών, όλα αυτά κάνουν πολλούς ανθρώπους να επιλέγουν την αποχή, ενώ θα μπορούσαν να προσφέρουν. Προσωπικά όμως θέλω να ελπίζω ότι αυτές οι νοοτροπίες των ιθυνόντων της παιδείας μας κάποια στιγμή -σύντομα;- θα ανήκουν στο παρελθόν και όσοι και όσες μπορούν να προσφέρουν θα το κάνουν χωρίς την αίσθηση της ματαιότητας».
ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ Η επιτροπή στην Κύπρο οραματίζεται ένα σχολείο ανθρώπινο και δημοκρατικό. Στο δημοτικό μεγαλώνει η διάρκεια των διαλειμμάτων, μειώνεται ο αριθμός των διδακτικών περιόδων και οι τελευταίες ώρες διατίθενται, για να μπορούν τα παιδιά να κάνουν στο σχολείο με τη δασκάλα τους τα μαθήματα που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονται ως «κατ’ οίκον εργασία». Οι αλλαγές αυτές είναι αποτέλεσμα του διαφορετικού αναλυτικού προγράμματος, που επιτρέπει με λιγότερες ώρες διδασκαλίας να επιτυγχάνονται οι στόχοι. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση επέρχεται ενοποίηση του Ενιαίου Λυκείου με την Τεχνική Εκπαίδευση, υπάρχει κοινό πρόγραμμα για όλα τα παιδιά μέχρι και την α’ λυκείου, ενώ από τη β’ λυκείου προτείνεται ένα κοινό πρόγραμμα ανθρωπιστικής και κοινωνικής παιδείας σε συνδυασμό με την επιλογή ενός προγράμματος εμβάθυνσης (από συνολικά δεκατέσσερα προγράμματα).
Στην Ελλάδα όμως τι πρέπει να γίνει; Για τον καθηγητή Παιδαγωγικής ΑΠΘ είναι αναγκαία η δημιουργία υποδομών που θα λαμβάνουν υπόψη τους ότι οι μαθητές δεν είναι μόνον αποδέκτες πληροφοριών και γνώσεων, αλλά είναι κυρίως νέοι άνθρωποι που πρέπει να μορφώνονται σε συνθήκες στις οποίες υπάρχει χώρος για την ανάπτυξη της φυσικής παιδικής περιέργειας και της φυσικής νεανικής έφεσης για μάθηση. Όλα αυτά εξάλλου μπορεί να τα εξηγήσει στην κ. Διαμαντοπούλου σε νέα συνάντησή τους, που θα γίνει στο πλαίσιο της υπό σύσταση κοινής επιτροπής Ελλάδας και Κύπρου για την ανάπτυξη αναλυτικών προγραμμάτων. Εκεί όμως θα είναι από την άλλη πλευρά.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - Της Φιλομήλας Δημολαΐδου
