Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Μην πετάτε τα βιβλία σας...



Πρωτοβουλία της ΟΙΚΙΠΑ για επαναχρησιμοποίηση των βιβλίων.


Μην πετάτε τα παλιά σας βιβλία. Φέρτε τα σε μας για να τα προωθήσουμε σε σχολεία, ιδρύματα, συλλόγους και φυλακές. Αυτό τονίζει σε ανακοίνωσή της η Οικολογική Κίνηση Πάτρας η οποία συνεχίζει για δεύτερη χρονιά το πρόγραμμα επαναχρησιμοποίησης των βιβλίων.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν τα μέλη της ΟΙΚΙΠΑ αναφέρουν τα εξής:

Όπως κάναμε πέρυσι, έτσι και φέτος, προτιθέμεθα να σας βοηθήσουμε στην…επαναχρησιμοποίηση των βιβλίων σας.

Αν λοιπόν έχετε στο σπίτι βιβλία σε καλή κατάσταση, που θέλετε να «ξεφορτωθείτε» επειδή τα έχετε διαβάσει, ή σας περισσεύουν ή …δεν έχετε πια πού να τα βολέψετε, φέρτε τα σε μας. Αναλαμβάνουμε να τα προωθήσουμε σε βιβλιοθήκες σχολείων, πολιτιστικών συλλόγων ή και των φυλακών της περιοχής μας!

Φέτος ξεκινάμε νωρίτερα να τα μαζεύουμε, μήπως και προλάβουμε να τα χαρίσουμε σαν «μποναμά» για τις γιορτές που έρχονται!

Από Τρίτη 16-11-2010 μέχρι και Παρασκευή 17-12-2010 κάθε μέρα, εκτός Δευτέρας και Σαββατοκύριακου, και ώρα  7-9 το απόγευμα, μπορείτε να φέρνετε τέτοια βιβλία στο στέκι της ΟΙΚΙΠΑ  (Βύρωνος 20Α, στα Ψηλά Αλώνια).

Σας περιμένουμε!

Να σημειωθεί ότι πέρυσι πάνω από 600 βιβλία συγκεντρώθηκαν στα γραφεία της ΟΙΚΙΠΑ και αφού έγινε η σχετική διαλογή προωθήθηκαν στη βιβλιοθήκη των φυλακών Αγίου Στεφάνου, στο ίδρυμα «Μέριμνα Θηλέων», στο «Σκαγιοπούλειο» και σε βιβλιοθήκες συλλόγων της περιοχής.

Για πληροφορίες επικοινωνήστε με τα τηλέφωνα:
6936 511 013 (Κουτρούμπας Θωμάς)
6978 670 993 (Σουπιώνη Μάγδα)

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010

Το Εθνικό Κέντρο για... λιλιπούτειους αναγνώστες


Τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, ημέρα που ανοίγουν τα σχολεία, ανοίγει επίσημα τις ηλεκτρονικές τους πύλες και ο «Μικρός Αναγνώστης». Πρόκειται για τον πρώτο κόμβο για παιδιά και εφήβους που δημιούργησε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Ο μικρός αναγνώστης απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 6 έως 12 ετών.
Η προσβασιμότητα των μικρότερων ηλικιών στον κόσμο του Διαδικτύου είναι ευρύτατα διαδεδομένη. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία στην Ελλάδα το 94,1% των νέων ηλικίας 16-19 και το 88,2% των εφήβων ηλικίας 12-15 ετών έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Για τις μικρότερες ηλικίες δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, ωστόσο, το ποσοστό θεωρείται υψηλό λόγω της εξαιρετικά διαδεδομένης χρήσης υπολογιστών και διαδικτύου.
Αντιστρόφως ανάλογη με τα ποσοστά αυτά είναι η ύπαρξη σελίδων που να καλύπτουν τα ενδιαφέροντα των παιδιών αυτών των ηλικιών ιδιαίτερα όσον αφορά το βιβλίο. Στόχος του ΕΚΕΒΙ είναι να συμπληρώσει αυτό το κενό και να ξυπνήσει το ενδιαφέρον των παιδιών για τη λογοτεχνία μέσω της χρήσης της τεχνολογίας που είναι εξαιρετικά ελκυστική για κάθε ηλικία. Αποσκοπεί επίσης να βοηθήσει γονείς, δάσκαλους και καθηγητές να εμφυσήσουν στα παιδιά την αγάπη για το βιβλίο.
Οι επιδιώξεις του Μικρού Αναγνώστη είναι:
Να ενημερώσει τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, για όλα όσα συμβαίνουν για και γύρω από το βιβλίο.
Να συστήσει τους δημιουργούς των βιβλίων σε παιδιά και νέους ώστε να εξοικειωθούν με τα πρόσωπα πίσω από τα βιβλία και να γοητευθούν από τη δημιουργική διαδικασία.
Να δημιουργήσει ένα πλέγμα παιχνιδιών και διασκεδαστικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το βιβλίο και εξοικειώνουν το παιδί με τίτλους, δημιουργούς και ιστορίες δίνοντας έτσι ερεθίσματα για ανάγνωση.
Να ζυμώσει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία των παιδιών μέσα από διαγωνισμούς γραφής, εικονογράφησης και συγγραφικά παιχνίδια.

Πηγή : tvxs


Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Μάθαμε να παίζουμε και να τραγουδάμε προτού μάθουμε να διαβάζουμε. Στον τόπο μου, εμείς τα παιδιά τραγουδούσαμε αυτό το τραγούδι προτού καταφέρουμε να συλλαβίσουμε. Πιανόμασταν σ’ έναν κύκλο στο δρόμο και οι φωνές μας παράβγαιναν με κείνες των τζιτζικιών, καθώς τραγουδούσαμε ξανά και ξανά για το μικρό καράβι και τον καημό του που ήταν αταξίδευτο.
Καμιά φορά, φτιάχναμε χάρτινα καραβάκια, τα ρίχναμε στους νερόλακκους και τ’ αφήναμε να βουλιάξουν χωρίς ποτέ να φτάσουν στη στεριά.
Έμοιαζα κι εγώ με μικρό καράβι αραγμένο στους δρόμους της γειτονιάς μου. Περνούσα τ’ απογεύματα πάνω σε μια στέγη, κοιτώντας το ηλιοβασίλεμα, έκανα όνειρα για το μέλλον −χωρίς καλά καλά να καταλαβαίνω αν έψαχνα στο άπειρο ή μέσα στην καρδιά μου –και φανταζόμουν έναν κόσμο πανέμορφο, που δε γινόταν ακόμα να τον αντικρίσω.
Πίσω από κάτι κουτιά, σε μια αποθήκη του σπιτιού μου, ήταν ένα βιβλίο που ήταν κι αυτό αταξίδευτο, αφού κανείς δεν το είχε διαβάσει. Έτσι, ποτέ δεν του είχα δώσει σημασία, δεν είχα προσέξει καν πως ήταν εκεί. Ένα χάρτινο καραβάκι, κολλημένο στη λάσπη. Ένα μοναχικό βιβλίο, κρυμμένο σ’ ένα ράφι, πίσω από χαρτόκουτα…
Μια μέρα, καθώς έψαχνα κάτι, το χέρι μου άγγιξε τη ράχη του βιβλίου. Αν ήμουν βιβλίο, έτσι θα μιλούσα για κείνη τη στιγμή: «Μια μέρα, το χέρι ενός παιδιού άγγιξε το κάλυμμά μου κι εγώ ένιωσα τα πανιά μου ν’ ανοίγουν, άρχισα να ταξιδεύω!».
Τι έκπληξη, όταν η ματιά μου έπεσε τελικά επάνω του! Ήταν ένα μικρό βιβλίο με κόκκινο κάλυμμα και
χρυσά γράμματα. Το άνοιξα με λαχτάρα, λες κι ανακάλυψα ένα σεντούκι με θησαυρό κι ανυπομονούσα να δω τι είχε μέσα. Δεν απογοητεύτηκα. Μόλις άρχισα να το διαβάζω, κατάλαβα πως μου υποσχόταν περιπέτειες. Τα κατορθώματα του ήρωα, οι καλοί και οι κακοί, οι εικόνες με τις φράσεις από κάτω που τις κοίταζα πάλι και πάλι, οι κίνδυνοι, οι εκπλήξεις… όλα με ταξίδευαν σ’ έναν κόσμο άγνωστο και συναρπαστικό.
Έτσι έγινε κι ανακάλυψα πως πίσω από το σπίτι μου ήταν ένα ποτάμι, και πίσω από το ποτάμι μια θάλασσα, και σ’ εκείνη τη θάλασσα ένα καράβι ετοιμαζόταν να σαλπάρει. Το πρώτο εκείνο καράβι το έλεγαν Ισπανιόλα1, μα θα μπορούσε να λεγόταν και «Ναυτίλος», «Ροσινάντε2», καράβι του Σεβάχ του Θαλασσινού ή Μεγάλο Καράβι του Χάκελμπερι… Όλ’ αυτά, όσο κι αν περνάει ο καιρός, θα βρίσκονται πάντα εκεί, περιμένοντας μια παιδική ματιά, κάποιο παιδί να τα προσέξει, για ν’ ανοίξουνε πανιά και να σαλπάρουν…
Μην περιμένεις άλλο, λοιπόν! Τρέξε και διάλεξε ένα βιβλίο. Διάβασέ το και θ’ ανακαλύψεις ότι, όπως ακριβώς λέει εκείνο το τραγούδι που τραγουδούσα όταν ήμουνα παιδί, δεν υπάρχει καράβι, όσο μικρό κι αν είναι, που κάποτε δεν έρχεται ο καιρός να μάθει να ταξιδεύει.

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
ΜE TΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ
Ελληνικό Τμήμα ΙΒΒΥ
Μπουμπουλίνας 28
106 82 Αθήνα
τηλ. / fax 210 8222296
www.greekibby.gr
kyklos@greekibby.gr
1. Σημ. μετ.: Νησί της Καραϊβικής που ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος και σήμερα το μοιράζονται η Αϊτή και η Δομινικανή Δημοκρατία

2. Σημ. μετ.: Το άλογο του Δον Κιχώτη