Ο Κορινθιακός που πληγώναμε

Μικρού μήκους ντοκιμαντέρ για τις πηγές ρύπανσης του Κορινθιακού κόλπου. 

Δημιουργία: Μαγδαληνή Αζαριάδου.

Ανθρώπινη φύση

Ένα βραβευμένο φιλμ κινουμένων σχεδίων, μικρού μήκους, για την επίδραση του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Πηγή : tvxs

SOS για το εθνικό πάρκο της Στροφυλιάς

Άμεσο κίνδυνο καταστροφής, και μάλιστα με τις "ευλογίες" του δασαρχείου Πατρών, διατρέχει το εθνικό πάρκο της Στροφυλιάς, το οποίο αποτελεί προστατευόμενη περιοχή Νatura, μαζί με τον υγρότοπο του Κοτυχίου.

Τις τελευταίες πέντε ημέρες το πάρκο κατακλύζεται από τρακτέρ και οχήματα βαρέως τύπου με πρόσχημα την απομάκρυνση των καμένων κορμών και την αποκατάσταση του δασούς της κουκουναριάς…

Η παντελής έλλειψη εποπτείας της διαδικασίας από το αρμόδιο δασαρχείο, έχει μετατρέψει τη δασική διαχείριση σε κανονικό πλιάτσικο ενώ καταστρέφεται και η φυσική αναγέννηση του δάσους...

Η παντελής έλλειψη εποπτείας της διαδικασίας από το αρμόδιο δασαρχείο, έχει μετατρέψει τη δασική διαχείριση σε κανονικό πλιάτσικο

Σύμφωνα με τις οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις αν συνεχιστεί αυτή η διαδικασία το μεγαλύτερο πεδινό δάσος κουκουναριάς της Μεσογείου θα κινδυνεύσει ακόμη περισσότερο το επόμενο καλοκαίρι καθώς ούτε η φυσική αναδάσωση προχωρά ούτε όμως απομακρύνεται αποτελεσματικά και η εύφλεκτη βιομάζα.

Η περιοχή έχει βρεθεί στο επίκεντρο ποικίλλων συμφερόντων.

Ένα μεγάλο μέρος της διεκδικείται από τη μονή Μεγάλου Σπηλαίου ενώ μια περιοχή 500 στρεμμάτων στα Σαμαραίικα έχει καταπατηθεί.

Από τα Σαμαραίικα όμως είχε αρχίσει και η μεγάλη φωτιά μια μέρα μετά τη λήξη της περσινής αντιπυρικής περιόδου.

Ένα ρεπορτάζ του

Αδιαφορούν για το δάσος Στροφιλιάς

Μόνο δύο πυροσβεστικά οχήματα έχουν διατεθεί για την προστασία πάνω από 30.000 στρεμμάτων

Στην τύχη του έχει αφεθεί το δάσος της Στροφιλιάς που εκτείνεται στους νομούς Ηλείας και Αχαϊας και που μαζί με τη λιμνοθάλασσα Κοτυχίου αποτελούν ένα μοναδικό οικοσύστημα που προστατεύεται από τη Συνθήκη Ραμσάρ.

Το δάσος της Στροφιλιάς αποτελεί έναν από τους λιγοστούς πνεύμονες οξυγόνου που έχουν απομείνει στη Δυτική Πελοπόννησο, μετά τα χιλιάδες στρέμματα που κάηκαν το καλοκαίρι του 2007.

Σε έναν νομό που πριν από δύο χρόνια δοκιμάστηκε από την επέλαση της πύρινης λαίλαπας, θα περίμενε κανείς ότι οι αρμόδιοι θα έδιναν μεγαλύτερη βαρύτητα σε θέματα που αφορούν την προστασία και την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών. Ωστόσο, στην περίπτωση του δάσους της Στροφιλιάς δεν έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία χρόνια.

Αγώνας

Οι άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεχαινών, που είναι επιφορτισμένοι με την προστασία της περιοχής, καθημερινά υπερβάλλουν εαυτόν για να πράξουν το καλύτερο. Η Π.Υ. Λεχαινών έχει μόλις δύο οχήματα που μπορεί να διαθέσει, ένα πυροφυλάκιο και πυροσβέστες που δεν διστάζουν να ριχθούν στη μάχη με τις φλόγες για να σώσουν το δάσος.

«Πρόκειται για ένα δάσος με περισσότερα από 30.000 στρέμματα, που καλύπτει μέρος της Αχαϊας και της Ηλείας. Ανήκει στη δικαιοδοσία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεχαινών και καλύπτεται μόνο από δύο πυροσβεστικά οχήματα, ενώ στο σημείο του Κουνουπελίου υπάρχει το πυροφυλάκιο που λειτουργεί από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Ο αριθμός των οχημάτων δεν επαρκεί για το συγκεκριμένο δάσος», σημειώνει ο αντιπύραρχος Νικόλαος Νικολακόπουλος, διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεχαινών. Κλειδί στο έργο κατάσβεσης των δασικών πυρκαγιών αποτελεί η ύπαρξη αντιπυρικών ζωνών και το δάσος της Στροφιλιάς δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Ωστόσο, και σε αυτόν τον τομέα τα προβλήματα είναι αρκετά. «Οσον αφορά την περιοχή του Δασαρχείου Ηλείας, οι ζώνες υπάρχουν, έχουν καθαριστεί και είναι εύκολη η πρόσβαση των πυροσβεστικών οχημάτων, όταν υπάρχει ανάγκη», σημειώνει ο κ. Νικολακόπουλος και προσθέτει: «Αντίθετα στις ζώνες του Δασαρχείου Αχαϊας η πρόσβαση είναι δύσκολη, καθώς ο καθαρισμός γίνεται με φρεζάρισμα, με αποτέλεσμα τα οχήματά μας να κινούνται με ιδιαίτερη δυσκολία. Πρόκειται για κάτι που πρέπει να προσεχθεί».

«Έθνος» 11/9 ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Καμίνι η Ηλεία, τώρα από τη ζέστη

Ανέβηκε το θερμόμετρο μετά τις φωτιές. Παρατηρήθηκε διαφορά θερμοκρασίας 13 βαθμών Κελσίου στα καμένα.

ΤΙ ΕΔΕΙΞΑΝ ΕΡΕΥΝΕΣ

Στα καμένα η θερμοκρασία στην επιφάνεια του εδάφους μπορεί να είναι έως και 10 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη απ΄ ό,τι πριν.

«Από τους 21 βαθμούς Κελσίου που είχε όταν ξεκινήσαμε από το παραθαλάσσιο Γιαννιτσοχώρι, η θερμοκρασία ανέβαινε στους 34 βαθμούς στα καμένα της Νέας Φιγαλείας. Η απόσταση είναι περίπου 15 χιλιόμετρα...».

«Πηγαίναμε στο χωριό για το γλέντι ενός γάμου. Τόσο μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας στις 12.00 τα μεσάνυχτα δεν έχουμε ξαναζήσει. Νομίζαμε ότι βρισκόμασταν σε άλλη χώρα, κάπου στην Αφρική», λέει στα «ΝΕΑ» ο 34χρονος Κυριάκος Παπακυριακόπουλος, μόνιμος κάτοικος στο Γιαννιτσοχώρι Ηλείας, που μέτρησε τη συγκεκριμένη διαφορά θερμοκρασίας το Σάββατο 25 Ιουλίου με το θερμόμετρο του αυτοκινήτου του.

Όπως αναφέρει, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική: «Με το που κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο στη Νέα Φιγάλεια μας έπιασε η αναπνοή μας. Είχε λίγο αεράκι, το οποίο όμως ήταν πάρα πολύ ζεστό. Φυσούσε από ανατολικές διευθύνσεις, από το βουνό, όχι από τη μεριά της θάλασσας», λέει ο κ. Παπακυριακόπουλος.

«Όταν υπήρχε το δάσος τα βράδια φορούσαμε ζακέτες για να αντέξουμε τη δροσιά»

«Όταν υπήρχε το δάσος, η θερμοκρασία σπάνια ξεπερνούσε τους 25 βαθμούς τα βράδια- ακόμα και όταν η υπόλοιπη χώρα έβραζε. Με τον καύσωνα για πρώτη φορά είχαμε θερμοκρασίες μέχρι 40 βαθμούς Κελσίου», αναφέρει ο κ. Στάθης Κοκαλιάρης από τη Μάκιστο, το χωριό που είχε τις περισσότερες καταστροφές με τις πυρκαγιές του Αυγούστου 2007.

«Από το καλοκαίρι με τις φωτιές, που όλα ήταν γκρι, σίγουρα η περιοχή έχει πρασινίσει αρκετά. Πριν από τις πυρκαγιές βέβαια για να αντέξουμε τη δροσιά τα βράδια φορούσαμε ζακέτες και όταν πέφταμε για ύπνο σκεπαζόμασταν.

Τώρα πια δεν χρειάζονται αυτά. Ο αέρας που κατεβαίνει από το βουνό, οι κατεβασιές, είναι ζεστές», συμπληρώνει ο κ. Κοκαλιάρης, που διαπιστώνει όπως και οι περισσότεροι κάτοικοι της Ηλείας ότι οι φωτιές του 2007 έχουν ως συνέπεια πλέον να «ψήνονται» τα καλοκαίρια.

Όπως επισημαίνει ο κ. Μανόλης Αναδρανιστάκης από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, η αύξηση της θερμοκρασίας σε περιοχές όπου υπήρχε δάσος που κάηκε είναι δεδομένη. «Ωστόσο, δεν είμαστε σε θέση να καταγράψουμε με ακρίβεια την άνοδο που παρατηρείται στις συγκεκριμένες περιοχές της Ηλείας», λέει και εξηγεί ότι ο σταθμός της ΕΜΥ βρίσκεται στον Πύργο, μακριά από τις καμένες περιοχές γύρω από τη Ζαχάρω.

Και σε μικρότερες αποστάσεις

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Μάνθο Σανταμούρη, διαφορές θερμοκρασίας της τάξεως των 13 βαθμών Κελσίου, όπως στην περίπτωση του Γιαννιτσοχωρίου και της Νέας Φιγαλείας, μπορούν να καταγραφούν και σε μικρότερες αποστάσεις: «Αν δεν έχουμε ανέμους που να μεταφέρουν τις θερμές ή τις ψυχρές μάζες αέρα, τέτοια διαφορά μπορεί να υπάρξει και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων όταν μιλάμε για πε ριοχές με καμένα κοντά σε ακτές όπου υπάρχει η θαλάσσια αύρα που ρίχνει κατά πολύ τη θερμοκρασία. Προφανώς όταν παρατηρήθηκε η συγκεκριμένη διαφορά θερμοκρασίας των 13 βαθμών Κελσίου δεν είχε ισχυρούς ανέμους», επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο κ. Σανταμούρης.

Όσον αφορά τα καμένα στην Πάρνηθα, σε έρευνα στην οποία συμμετείχε ο Κώστας Λαγουβάρδος, μετεωρολόγος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, βρέθηκε ότι η θερμοκρασία στην επιφάνεια του εδάφους μπορεί να είναι έως και 10 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη απ΄ ό,τι πριν, όταν δηλαδή υπήρχαν δέντρα και πυκνή βλάστηση. «Στον αέρα η διαφορά ανέρχεται σε λίγους βαθμούς και αυτό αφορά την περιοχή των καμένων. Κατά τη γνώμη μου δεν επηρεάζεται σημαντικά η ευρύτερη περιοχή», αναφέρει ο κ. Λαγουβάρδος.

Παράμετροι

«Αναμφισβήτητα σε μία περιοχή όπου πριν υπήρχε δάσος και τώρα είναι καμένη οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν. Μόλις αρχίζει να ξαναβγαίνει βλάστηση, οι θερμοκρασίες μειώνονται στο έδαφος. Όσον αφορά τη θερμοκρασία αέρα, αυτή εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους, όπως το κατά πόσο φυσούν άνεμοι και ποια είναι η διεύθυνσή τους. Γενικότερα όμως μπορούμε να πούμε ότι μπορεί να αυξηθεί κατά μέσο όρο 1,5 βαθμό Κελσίου», συμπληρώνει ο κ. Μάνθος Σανταμούρης.

«Έως και δύο μήνες η περίοδος επικινδυνότητας»

ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2009 στην Αρχαία Ολυμπία ο πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Χρήστος Ζερεφός παρουσίασε εργασία με προσομοιώσεις για τον υπολογισμό της διαφοράς της θερμοκρασίας πριν και μετά τις πυρκαγιές του 2007 στα καμένα της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εργασίας, που διενεργήθηκε το 2008, η διαφορά στη μέση θερμοκρασία του αέρα υπολογίζεται ότι κατά το θέρος κυμαίνεται σε περίπου 1,5 βαθμούς Κελσίου, ενώ η διαφορά της μέσης μέγιστης θερμοκρασίας ξεπερνά και τους 2 βαθμούς.

Σε μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε καμένη και μη καμένη πλευρά δάσους, με ίδιο προσανατολισμό και υψόμετρο, παρατηρήθηκε ότι ενώ στο έδαφος του δάσους καταγράφηκαν θερμοκρασίες της τάξεως των 15,9 βαθμών Κελσίου, σε μικρή απόσταση στα καμένα καταγραφόταν αύξηση κατά 6 βαθμούς. Ωστόσο, στα 2 μέτρα ύψος από το έδαφος η διαφορά έπεφτε στους 0,5 βαθμούς.

Όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο κ. Κώστας Δουβής, που συμμετείχε στην εργασία με τις προσομοιώσεις, «τρέξαμε το μοντέλο δύο φορές για τον μήνα Ιούλιο:

μία φορά με την περιοχή με κανονική φυτοκάλυψη και μία χωρίς. Καταγράψαμε διαφορές θερμοκρασίας έως και 2,4 βαθμούς Κελσίου στον αέρα των καμένων της Πελοποννήσου.

Απευθείας στον ήλιο

Βέβαια η αίσθηση της ζέστης μπορεί να είναι μεγαλύτερη στους κατοίκους των συγκεκριμένων περιοχών, καθώς επηρεάζονται από την απευθείας ηλιακή ακτινοβολία- πράγμα που δεν συμβαίνει με τα θερμόμετρα που χρησιμοποιούνται στους σταθμούς».

Οι δασικές πυρκαγιές που έπληξαν την Πελοπόννησο το 2007 αποδείχθηκε ότι συνέβησαν όταν ο δείκτης επικινδυνότητας είχε εξαιρετικά υψηλές τιμές, τονίζει ο πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Χρήστος Ζερεφός. «Είχε τόσο ακραίες τιμές όσο είναι εκείνες που αναμένονται για μετά το 2030 λόγω της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής», λέει. Ο δείκτης αυτός αναμένεται ότι θα αυξηθεί τις προσεχείς δεκαετίες. Οι μεταβολές στον αριθμό ημερών επικινδυνότητας για την περίοδο μέχρι το 2050 είναι περίπου 20 επιπλέον ημέρες κατά το θέρος. Μετά το 2050 εκτιμάται ότι η περίοδος επικινδυνότητας μπορεί να επιμηκυνθεί μέχρι και κατά 2 μήνες», αναφέρει ο πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και επισημαίνει ότι δεδομένης της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής, θα πρέπει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι κάτοικοι να είναι ενημερωμένοι σχετικά με τον αυξημένο κίνδυνο για δασικές πυρκαγιές και να παίρνουν τα αντίστοιχα προληπτικά μέτρα με ιδιαίτερη προσοχή.

Πηγή : Νέα

Μοίρασαν τασάκια στους λουόμενους θεριακλήδες

Στόχος της πρωτότυπης εκστρατείας ήταν να αποτρέψουν τη ρύπανση των ακτών, που δέχονται κάθε χρόνο... τόνους από αποτσίγαρα

Με 20.000 αλουμινένια τασάκια «εξόπλισε» τις παραλίες ο Πολιτιστικός Τουριστικός Οργανισμός της Νομαρχίας Καβάλας. Μέλη του Οργανισμού πέρασαν τις προηγούμενες ημέρες από τις πολυσύχναστες παραλίες του νομού και πρόσφεραν τασάκια στους θεριακλήδες και αμετανόητους καπνιστές, σε μια προσπάθεια να τους αποτρέψουν από το να... φυτεύουν τις γόπες τους στην άμμο.

Στόχος ήταν να αποτραπεί η ρύπανση των ακτών, που δέχονται κάθε χρόνο... τόνους από αποτσίγαρα. Μάλιστα μετά την απαγόρευση του καπνίσματος και στη χώρα μας, τα επιβατηγά πλοία αποτελούν την πλέον σημαντική πηγή ρύπανσης των θαλασσών με αποτσίγαρα, αφού το κάπνισμα απαγορεύεται στους εσωτερικούς χώρους, όχι όμως και στα καταστρώματα, έτσι η θάλασσα αποτελεί για τους καπνιστές το... μεγάλο τασάκι. Ενα αποτσίγαρο χρειάζεται μέχρι και πέντε χρόνια για να διασπαστεί στο θαλασσινό νερό και όταν αυτό συμβεί, εκχύνονται στο περιβάλλον δηλητηριώδεις χημικές ουσίες, όπως κάδμιο, μόλυβδος και αρσενικό. Τα αποτσίγαρα αποτελούν τροφή για τη θαλάσσια πανίδα, όμως δελφίνια, ψάρια, θαλασσοπούλια τραυματίζονται όταν τα καταναλώνουν στον οισοφάγο ή και πεθαίνουν από ασφυξία.

Στοιχεία

Σύμφωνα με τις οικολογικές οργανώσεις, κάθε χρόνο σχεδόν 4,5 τρισεκατομμύρια γόπες τσιγάρων εισέρχονται στο περιβάλλον και φυσικά μεγάλο μέρος αυτών προέρχονται από λουόμενους στις παραλίες. Τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης δείχνουν ότι ο μέσος Ελληνας καπνίζει 16 τσιγάρα την ημέρα, δηλαδή 3.900.000 Ελληνες παράγουν καθημερινά 62.000.000 αποτσίγαρα, μέρος των οποίων ρίχνεται στο περιβάλλον.

Οι γόπες κάνουν και φέτος «παρέλαση» στις ελληνικές παραλίες και οι υπεύθυνοι των μπαρ και των εστιατορίων χρειάζονται... απόχες για να τις καθαρίσουν - όσοι το κάνουν. Το πιο έξυπνο πάντως μήνυμα σχετικό με το θέμα είναι σε πανό στον Περιφερειακό της Θεσσαλονίκη, το οποίο φέρει την υπογραφή πολιτικής νεολαίας και γράφει: «Μη φυτεύετε τις γόπες σας στις παραλίες. Δεν ανθίζουν».

Πηγή : Έθνος

Η «γρίπη» του φοίνικα

Δέκα μέτρα πριν την παραλιακή στην Ποσειδώνος ένα συνεργείο του δήμου Παλαιού Φαλήρου κόβει ένα φοίνικα. Οι περισσότεροι περαστικοί απορούν, ελάχιστοι ξέρουν ότι η καταστροφή του μεγάλου τροπικού φυτού είναι αναγκαία για να περιοριστεί το κολεόπτερο Rhynchophorus ferrugineus ή κόκκινος ρυγχωτός κάνθαρος επί το ελληνικότερον.

**«Μέχρι σήμερα έχουν προσβληθεί δύο με τρεις χιλιάδες φυτά σε διάφορες περιοχές της χώρας. Το πρόβλημα έχει εξαπλωθεί τόσο στην Αττική όσο και στο νομό Ηλείας και τη Ρόδο. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κινδυνεύει ο Φοίνικας του Θεόφραστου που βρίσκεται στην Κρήτη, στο φοινικόδασος Βάι και αλλού και αποτελεί μοναδικό είδος σε όλο τον κόσμο», μας πληροφορεί ο Δ. Κοντοδήμας, ερευνητής του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου.

**Το έντομο εκτός από το να ανοίγει «θανατηφόρους» στοές στον κορμό του φοίνικα, έχει καταφέρει να ακινητοποιήσει τις υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι ελάχιστα, ενώ υπολογίζεται ότι κατά την επόμενη πενταετία οι ζημιές θα ξεπεράσουν τα 50 εκατ. ευρώ.

**«Ο κάνθαρος εντοπίστηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2005 από τον γεωπόνο Δ. Οικονόμου. Τότε διαπιστώσαμε ότι ανήκει στον βιότυπο (ίδια φυλή) με αυτόν που υπάρχει στην Αίγυπτο. Κάτι που επιβεβαιώνει την υποψία μας ότι ήρθε στην Ευρώπη με την εισαγωγή φοινικοειδών από τη συγκεκριμένη χώρα. Τους προτείναμε να διακόψουν τις εισαγωγές, κάτι που αποφασίστηκε πολύ αργότερα», επισημαίνει ο Δ. Κοντοδήμας.

**Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί το έντομο είναι η απαγόρευση της εισαγωγής φοινικοειδών, με διάμετρο κορμού μεγαλύτερο από πέντε εκατοστά, από χώρες που έχει εντοπιστεί το κολεόπτερο. Επίσης, χρειάζεται η απαγόρευση διακίνησής τους από περιοχές της χώρας μας που έχουν προσβληθεί σε άλλες.

**Επιπλέον απαιτείται η εγκατάσταση συστήματος παγίδευσης στα σύνορα των δήμων που έχουν χτυπηθεί. Πάνω απ' όλα όμως επιβάλλονται η καταστροφή και το κάψιμο των φυτών που έχει προσβάλει το έντομο, που θα συνοδεύεται με πλήρη καταγραφή όλων των ευρημάτων.

**Η πολιτεία έχει αφήσει τη λύση του προβλήματος στους ιδιοκτήτες των φοινίκων, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να τους καταστρέψουν με δική τους δαπάνη. Οσοι δεν το κάνουν παραπέμπονται στον εισαγγελέα! Το κόστος καταστροφής είναι υψηλό, αφού μπορεί να φτάσει και τα 1.000 ευρώ για κάθε φυτό.

**Οι νομαρχίες είναι υποχρεωμένες να καταγράφουν τις προσβολές και να ειδοποιούν τους ιδιοκτήτες να κάψουν τα φυτά παρουσία γεωπόνου. Επίσης, οι δήμοι υποχρεούνται να καταστρέφουν τα προσβεβλημένα φυτά που είναι στη δικαιοδοσία τους, κάτι που άλλοι κάνουν και άλλοι όχι.

**Ο κάνθαρος καταγράφηκε πρώτη φορά στην Ινδία πριν από έναν αιώνα και περιγράφηκε ως ο κυριότερος εχθρός της ινδικής καρύδας. Το 1918 προκάλεσε ζημιές στις χουρμαδιές της Μεσοποταμίας στο Ιράκ. Στα μέσα του 1980 εντοπίστηκε στη Μέση Ανατολή και σε πολλές χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Δεν άργησε να εισβάλει και στα ευρωπαϊκά κράτη της Μεσογείου. Στην Ισπανία έπληξε τον κανάριο φοίνικα, που βρίσκεται κυρίως σε πολυτελείς βίλες και τουριστικά θέρετρα. Κόπηκαν περίπου 10.000 τέτοια φυτά και η ζημιά ξεπέρασε τα 300 εκατ. ευρώ!

Πηγή : Ελευθεροτυπία

"Η Στυμφαλία μετατρέπεται σε βάλτο"

Η λίμνη Στυμφαλία εκπέμπει SOS σύμφωνα με το δήμαρχο της περιοχής

Τον κίνδυνο η λίμνη Στυμφαλία να μεταβληθεί σε ξερότοπο επισείει ο δήμαρχος του ομώνυμου Δήμου Κώστας Λέγγας, με επιστολή του προς τα συναρμόδια υπουργεία.

Η λίμνη θεωρείται από τους σπανιότερους υδροβιότοπους της Πελοποννήσου και αποτελεί καταφύγιο για 133 είδη προστατευόμενων, επαπειλούμενων και υπό εξαφάνιση πουλιών, αλλά και πολλών μεταναστευτικών πουλιών, αναφέρει στην επιστολή του ο δήμαρχος και προσθέτει ότι τα "τελευταία χρόνια η λίμνη δίνει την εικόνα του έλους" και ότι "έχει υποστεί σημαντικές προσχώσεις και ενώ πριν εκατό περίπου χρόνια το μέγιστο βάθος της άγγιζε τα δέκα μέτρα, σήμερα δεν ξεπερνά τα δύο μέτρα".

Ο κ. Λέγγας επισημαίνει πως "η ελεύθερη υδάτινη επιφάνεια μειώνεται ταχύτατα με συνέπεια να χάνεται η αίσθηση του τοπίου της λίμνης", η οποία "ήδη έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε βάλτο".

Ο δήμαρχος της περιοχής προσθέτει ότι η Στυμφαλία λίμνη αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα ενίσχυσης του υδροφόρου ορίζοντα της ορεινής και της πεδινής Κορινθίας, καθώς και της Αργολίδας και "η καταστροφή της αποτελεί σοβαρότατο πλήγμα στην οικονομία των περιοχών αυτών".

Τέλος, αναφέρει ότι εκτός από τα περιβαλλοντικά και τα οικονομικά προβλήματα που ανακύπτουν στην ευρύτερη περιοχή, υπάρχει και ζήτημα "με τη φθορά, την οποία υφίσταται μεγάλο μέρος της αρχαιότητας, τόσο αυτής που βρίσκεται θαμμένη στη λίμνη όσο και των τμημάτων τάφων και ναών που έχουν ανασκαφεί και εφάπτονται της λίμνης"

Ο κ. Λέγγας καλεί κάθε αρμόδιο φορέα να προστρέξει ώστε να διασωθεί η λίμνη, η οποία είναι ενταγμένη στο δίκτυο προστασίας Natura 2000.

Πηγή : Σκάι

Γραφειοκρατική «ομπρέλα» στα παράνομα θερμοκήπια

Άλυτο μυστήριο εξακολουθούν να είναι για τις αρμόδιες υπηρεσίες τα παράνομα θερμοκήπια στο προστατευόμενο από τη διεθνή σύμβαση Ramsar οικοσύστημα Κοτυχίου - Στροφυλιάς που εντοπίστηκαν πριν από μήνες από την Οικολογική Κίνηση Πάτρας (ΟΙΚΙΠΑ).

Οπως αναφέρει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα Νίκος Τσούκαλης που έφερε το θέμα στη Βουλή, τρία υπουργεία, πέντε υπηρεσίες και οι επιθεωρητές περιβάλλοντος προσπαθούν να μάθουν αν τα συγκεκριμένα θερμοκήπια που βρίσκονται μάλιστα στην Α' Ζώνη Προστασίας είναι νόμιμα η όχι.

Το ΥΠΕΧΩΔΕ ανέθεσε στην Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος τη διερεύνηση του θέματος. Αυτό προκύπτει από την απάντηση του υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Καλογιάννη σε πρόσφατη ερώτηση του βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Τσούκαλη.

«Τρεις μήνες μετά την κατασκευή τους και παρά την εμπλοκή πέντε (5) υπηρεσιών (Δασαρχείο, Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης, Τοπογραφική Υπηρεσία, Αγροφυλακή και Κτηματική Υπηρεσία) δεν κατέστη δυνατό να γίνει γνωστό το ιδιοκτησιακό καθεστώς της συγκεκριμένης έκτασης και εάν είναι νόμιμη ή όχι η καλλιέργεια στο συγκεκριμένο τμήμα του βιοτόπου», αν αναφέρει ο κ. Τσούκαλης και προσθέτει:

«Το ΥΠΕΧΩΔΕ δηλώνει αναρμόδιο για τα παραπάνω θέματα, ενώ σε απάντηση του συνερωτώμενου υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών που υπογράφεται από τον υφυπουργό κ. Μπέζα αναφέρεται ότι "προκειμένου να αρθούν οι αμφισβητήσεις για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου δόθηκε εντολή στην Κτηματική Υπηρεσία Αχαΐας για έρευνα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του Ν. 1539/38, αφού προηγουμένως έλθει σε συνεννόηση με τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το πόρισμα της οποίας θα παραπεμφθεί στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων για να γνωμοδοτήσει σχετικά".

Απίστευτη γραφειοκρατία για ένα θέμα που αφορά τον σημαντικότερο βιότοπο της Πελοποννήσου. Να δούμε πότε επιτέλους θα λυθεί το... μυστήριο!» υπογραμμίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα.

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ